19. japonia, shinto, aum shinrikyo, ajnowie, korea, czondoizm

19. 8. 3. śmierć, nieśmiertelność (cz 2)

 

senpoku-kanpoku, żaba o ludzkiej twarzy, prowadzi dusze niedawno zmarłych ludzi na cmentarz.

podczas japońskiego święta zmarłych o-bon, duchy przodków powracają na ziemię. na koniec uroczystości zapala się lampiony (toro-nagashi) i puszcza na morza, jeziora, rzeki, aby dusze zmarłych powróciły do swojej krainy.

jibakurei to duch, który nie zgadza się ze swoją śmiercią lub nie zdaje sobie sprawy z tego, że umarł. pojawia się w miejscu, które miało dla niego szczególne znaczenie.

makurabe, kopce czaszek wpatrujących się w ludzi, tworzą się z pojedynczych czaszek, które toczą się ku sobie i łączą się w kopiec w kształcie czaszki. jeśli człowiek wygra współzawodnictwo wzajemnego wpatrywania się, czaszki znikają bez śladu.

nuppeppo to poruszający się kawałek gnijącego ludzkiego ciała.

po śmierci panny, rytuał wymagał zaślubin zmarłych narzeczonych lub żyjącego narzeczonego ze zmarłą, aby można było ustawić jej tabliczkę przodka na ołtarzu kamidana. w ostateczności ustawiano tabliczkę przodka w świątyni po uiszczeniu opłaty.

junshi to samobójstwo rytualne poddanego po śmierci jego pana.

seppuku popełnia się przez rozcięcie mieczem tanto brzucha, gdyż tam mieści się dusza. rozcięcie brzucha było dowodem niewinności samobójcy i okazania szczerości zamiarów. po śmierci samuraj był oczyszczony z wszelkich zarzutów. seppuku popełniano od xi w do 1868, uroczyście, w białych szatach, w obecności asystenta kaishakunina, który był odpowiedzialny za dekapitację na zakończenie uroczystości. powinien to uczynić w taki sposób, aby głowa trzymała się na małym pasku skóry. przed uroczystością samuraj pisał wiersz śmierci. samobójstwo popełnili, między innymi, żołnierze, yoshitsune minamoto, yukio mishima, harry martinson.

jigai to samobójstwo kobiet przy pomocy noża tanto lub kaiken. polega na przecięciu jednym ruchem arterii szyjnej. przedtem kobieta związywała sobie nogi w kolanach. jigai było praktykowane przez żony lub córki samurajów, którzy popełnili seppuku lub po doznaniu ujmy na honorze.

shinigami to personifikacja śmierci, która przyszła do japonii z europy w okresie meji.

święta wyspa itsukushima to miejsce, które należy utrzymać w czystości, zgon na wyspie jest zakazany, a osoby ciężko chore są zmuszane do opuszczenia wyspy.

biel jest w japonii kolorem pogrzebowym.

senninowie to nieśmiertelni mędrcy posiadający moce nadprzyrodzone.

imię pośmiertne to honorowe imię przyznawane władcom i zasłużonym osobom (np mnichom, filozofom, urzędnikom, generałom). symbolizuje życie pozagrobowe (japonia, korea).

legendy:

jeden z mieszkańców tono (prefektura iwate) zobaczył dwie nieznajome dziewczynki, które powiedziały, że idą z domu magozaemona do sąsiedniej wioski. człowiek wiedział, że tam nie ma takich dzieci, więc domyślił się ze to zashiki-warashi. niedługo później cała rodzina magozaemona zmarła po zjedzeniu trujących grzybów, z wyjątkiem córki, która spóźniła się na posiłek. klątwa dosięgła ją w ten sposób, że jako dorosła osoba nie mogła mieć dzieci i wiodła samotne życie.

cesarz opuszczony przez księżniczkę kaguya, rozkazał sługom zanieść list i eliksir nieśmiertelności, które od niej otrzymał, na wierzchołek najwyższej góry i tam je spalić. dym z płonącego ogniska spowodował, że ludzie nazwali ją fushi-no-yama (życie wieczne), z czasem przyjęła się forma fudżi.

inna wersja: nazwa fuji pochodzi od fuchi, ajnoskiej bogini ognia.

 

19. 8. 3. 1. zmartwychwstanie

 

wróżka yosei może spowodować przywrócenie zmarłych do życia.

 

 

Waldemar Mierniczek