19. japonia, shinto, aum shinrikyo, ajnowie, korea, czondoizm

19. 9. 3. 8. przywódcy religijni

 

możemy tu zaliczyć przywódców poszczególnych sekt shinto wymienionych w podrozdziale dotyczącym założycieli i reformatorów religijnych.

rikihisa ryuseki jest obecnie przywódcą zenrin-kyo.

w sekcie omoto przywódczyniami były głównie kobiety, np nao deguchi od 1892, kurenai deguchi od 2001.

 

19. 9. 3. 9. mnisi

 

religia shinto nie wykształciła funkcji mnicha, a jedynie byty duchowe yadokai wywodzące się z mnichów, którzy ulegli zgorszeniu.

 

19. 9. 3. 10. misjonarze

 

shinto nie jest religią misyjną, z wyjątkiem sekty omoto, która miała misję w paryżu od 1925 do 1933 i stąd wyruszali misjonarze głosić w europie nowinę, że onisaburo deguchi jest mesjaszem (maitreją). misjonarze omoto posługiwali się językiem esperanto.

 

19. 9. 3. 12. medytujący

 

shinto nie jest religią medytacji, która pojawia się sporadycznie, np samurajowie poddawali się medytacji w celu rozwinięcia mistrzostwa w rzemiośle wojennym.

 

19. 9. 3. 16. sekciarze

 

w shinto mamy przedziwną sytuację: odłamy shinto nazywane są sektami (np konkokyo, tenrikyo), ze względu na istnienie tak zwanego „shinto sekciarskiego”. nie są to sekty w rozumieniu „katolickim” i „prawosławnym”, a wyznawcom „sekciarskich” wierzeń nic nie grozi.

trudno także uznać za sekty religie wywodzące się z shinto, np ananai-kyo, czy omoto (ten odłam shinto uważany jest za najbardziej sekciarski). wobec tego nie wymieniam sekciarzy.

 

19. 9. 3. 17. święci

 

brak pojęcia świętych, mogą występować co najwyżej święci mityczni jak okuninushi czy sukunabikona.

 

19. 9. 3. 18. męczennicy

 

shinto nie jest religią męczeństwa. pojęcie męczeństwa istnieje w shinto jako powinność oddania życia w imię honoru, obowiązku itp wartości, a więc ma pochodzenie feudalne.

 

19. 9. 3. 19. patroni

 

shinto nie wypracowało pojęcia patrona w rozumieniu chrześcijańskim. istnienie patronów mitycznych (bóstw) jest powszechne. kami patronują potrzebom, namiętnościom, umiejętnościom, dolegliwościom, okolicom, które zamieszkują, dniom, miesiącom, świętom, grupom społecznym, zawodom, rodom, rodzinom itd np:

- benzaiten - patronka zakochanych i artystów,

- daikoku - patron bogactwa i rolnictwa,

- ebisu - patron pracy fizycznej, pomnażania bogactwa i biznesu,

- hotei - patron artystów, rzemieślników, kupców i gejsz,

- inari - patron kowali i wojowników, aktorów, prostytutek,

- okuninushi i sukunabikona - patroni medycyny, magii i sztuki gotowania ryżu,

- sumiyoshi sanjin - patroni poezji.

 

19. 9. 3. 21. wierni świeccy (laikat)

 

rolę miko pełnią obecnie niezamężne dziewczęta zajmujące się posługami w świątyni, do których należą, między innymi, utrzymanie porządku, sprzedaż talizmanów i wróżb, wykonują rytualne tańce kagura z okazji świąt religijnych, ubierają się w białą bluzkę z szerokimi rękawami zwaną chihaya i obszerne czerwone spodnie hibakama. biel i czerwień są uważane za pomyślny zestaw kolorów. włosy mają spięte z tyłu za pomocą noshi.

 

19. 9. 3. 23. media

 

miko były niegdyś świętymi dziewicami i pełniły rolę mediów.

 

 

Waldemar Mierniczek